Czego dowiesz się sam, tego się nauczysz!

Jaki Linux?

Spośród bardzo wielu dystrybucji, które przestestowaliśmy zarówno w szkole, jak i w domu, biorąc pod uwagę doświadczenie i potrzeby użytkowników, proponujemy te wyróżniające się małymi wymaganiami sprzętowymi, ale również (bardzo) szybkie, bezpieczne i stabilne. Z jednej strony oferują one tradycyjny interfejs, oparty na pulpicie, pasku zadań i oknach obsługiwanych za pomocą myszki i klawiatury, z drugiej entuzjaści nowości znajdą nowatorskie rozwiązania w postaci Gnome 3.x lub KDE 5.x.

Linux Mint, Xubuntu lub Lubuntu – to odmiany Ubuntu, które z kolei opiera się w dużej mierze na Debianie. Systemy te różnią się głównie środowiskiem graficznym. Mint promuje Cinnamon i Mate, Xubuntu – XFCE, a Lubuntu – LXDE. Ich zalety to: bardzo prosta instalacja, łatwe dodawanie i aktualizowanie programów, małe wymagania sprzętowe i szybkość pracy. Dystrybucje te nadają się dla przeciętnego użytkownika, który nie wnika w tajniki działania systemu, korzysta z internetu, ogląda filmy, przegląda zdjęcia (z aparatów też), słucha muzyki i od czasu do czasu gra w różne gry. Instalacja tych systemów przebiega prawie jednakowo. Zobacz: instalacja Lubuntu.

Debian  to jedna z najstarszych dystrybucji, która stanowi źródło wielu innych. Zalety to stabilność, bezpieczeństwo oraz szybkość działania. System można polecić każdemu użytkownikowi, na co dzień korzystamy z niej w szkole zarówno w pracowni informatycznej, jak i w bibliotece. Zobacz: instalacja instalacja Debiana.

Archlinux – to dystrybucja dla średniozaawansowanego użytkownika, choć opisywana jako "lekka" i "prosta". Instalowana z wersji "oficjalnej" wymaga dostosowania do własnych potrzeb, m. in. samodzielnego doinstalowania takich składników, jak menedżer logowania i środowisko graficzne. System i oprogramowanie użytkownik komponuje niejako sam, dzięki czemu uczy się konfiguracji i działania poszczególnych składników. Jest to również dystrybucja typu rolling-release, w której na bieżąco wprowadzane są najnowsze wersje oprogramowania, co może niekiedy wymagać świadomej ingerencji użytkownika. W oparciu o Archa powstało wiele prekonfigurowanych dystrybucji, przyjaznych dla użytkownika. Można tu polecić Antergos Linux i Manjaro Linux w wersjach ze środowiskiem XFCE4 lub innym.

Jak widać jedną z wielu zalet linuksów jest wielość dystrybucji (zobacz portal DistroWatch), wśród których każdy może znaleźć coś dla siebie. Mimmo różnorodności środowisk graficznych, tradycyjnych (LXDE, XFCE4, Cinnamon, Mate), alternatywnych (OpenBox), jak i nowoczesnych (Unity, Gnome, KDE) oparta jest na podobnych założeniach, dzięki czemu poznawszy jednego Linuksa, radzisz sobie z innymi. Wielości systemów towarzyszy również szeroki wybór aplikacji, w tym również gier (!), łatwość instalacji i aktualizacji całego (!) oprogramowania (jedno polecenie lub kliknięcie aktualizuje system, sterowniki i aplikacje), bezpieczeństwo (np. odporność na zawirusowane windowsowym malwarem pendrivy) i stabilność (nawet w dystrybucjach rolling-release). Niezależnie więc od wyboru, wszystkie przedstawione systemy w pełni nadają się do codziennej pracy i rozrywki.